Wat uitstelgedrag te maken heeft met overleven

Girl sleeping RGB 700x540

Het is binnenkort weer tijd voor de belastingopgave. Heb je er zin in? Nou ik niet. Ik heb er een hekel aan en stel het uit. En dan doe ik het nog niet eens zelf – ik besteed het uit. Dus ik hoef alleen maar de benodigde papieren bij elkaar te verzamelen. En natuurlijk het hele jaar netjes mijn administratie te hebben bijgehouden. Of nu snel bijwerken omdat ik dat ook al had uitgesteld. Zucht. Misschien kost je IB opgave jou geen moeite maar iets anders wel? Een afspraak maken bij de tandarts? Een slecht nieuws gesprek met een collega of medewerker?

 

Onmiddellijke bevrediging

Wat voor de één een simpele opgave is, is voor een ander een reden zijn om oeverloos uit te stellen. We doen het allemaal weleens. Maar wanneer het je energie gaat kosten, jouw vooruitgang en geluksgevoel ondermijnt, wordt het tijd om te onderzoeken wat dat uitstelgedrag jou oplevert.

Een vervelende of lastige taak uitstellen geeft onmiddellijke bevrediging. Omdat je iets vermijdt. In mijn belastingvoorbeeld stel ik de klus uit om de confrontatie met mijn onvermogen goed met cijfers om te gaan en het zelf te doen te vermijden. Rationeel gezien kan het niet moeilijk zijn. Maar het gaat om een overtuiging die zich heeft vastgezet in mijn hoofd. Ik ben ervan overtuigd dat ik het niet goed genoeg zou doen en heb het uitbesteed wat makkelijk is maar wel geld kost.

Faalangst

Misschien lach jij erom maar ik ken veel voorbeelden van mensen die een scriptie of een belangrijke presentatie uitstellen tot het laatste moment. Met resultaten die net voldoende (“goed genoeg”) zijn om ermee weg te komen gezien de geringe hoeveelheid die je had om het voor te bereiden.

Je oogst meer bewondering voor een middelmatig resultaat in korte tijd dan een middelmatig resultaat waarvoor je lang hebt voorbereid. Zo verhult uitstellen een onderliggende faalangst. Immers, veel voorbereidingstijd besteden aan een belangrijke opgave en dan niet een  uitmuntend resultaat behalen is veel erger: je kunt het niet, je bent niet slim genoeg, je bent het niet waard, je verdient geen respect etc. Kortom, het doemscenario van gezichtsverlies kan heel goed een rol spelen. Zo wordt uitstellen een manier om jezelf te beschermen.

wat is jouw gevreesde uitkomst?

waiting bride 1024x768

Er staat iets waardevols op het spel door uitstelgedrag

Nu zal faalangst niet ieders drijfveer zijn voor uitstelgedrag. Waar ik wel van overtuigd ben, is dat hoe meer iets telt voor jou, hoe groter de kans dat angstgedachten opkomen. Hoe meer angstgedachten je hebt, hoe meer je op zoek gaat naar de beste manier daarmee om te gaan. En dat terwijl het grootste risico daaruit bestaat dat we bevriezen op de momenten dat het echt telt: dat je het moment uitstelt een beslissende gesprek aan te gaan met een geliefde,  of dat je het moment voorbij laat gaan in een grote bijeenkomst jouw unieke en afwijkende visie te delen. Je gedachten houden zich bezig met wat achter dat moment zit. Daar zit een kwetsbaarheid en een verlangen.

Wat wil je vermijden?

De toekomst is nu

Hoor ik je nu zeggen dat het nooit te laat is – er komen altijd nieuwe kansen voorbij?

Zeker. Je kunt wachten op wat de toekomst brengt. Of je kunt NU leven.

Alle gedachten die je over de toekomst hebt zijn precies dat….gedachten. Die heb je, je bent ze niet. Besteed aandacht aan wat belangrijk is, neem uitdagingen aan omdat ze je dichter bij je waarden brengen en je leven verrijken. Heeft je verstand je toch weer verleid iets uit te stellen? Lach erom, sta op en ga verder. Zonder valkuilen zou je het effen pad niet herkennen.

Makkelijker gezegd dan gedaan? Vind je het lastig om zonder uitstellen in actie te komen en de tijd naar je hand te zetten, mooiere resultaten te leveren en meer energie over te houden?  Als je wilt kunnen we daarover sparren. Stuur maar even een mailtje