Rules should follow people

Hoe vrij ben je als zelf de regels oplegt? Heel erg vrij zou je zeggen.

Helemaal niet vrij, is mijn stelling.

Het is  het vervelend als anderen ons regels op leggen van hoe te gedragen, wat te denken, waarheen te gaan. In werkelijkheid leggen we onszelf onbewust heel veel regels op: alle levenslessen die je opdoet laten regels achter. Want daarmee wordt de toekomst een beetje meer voorspelbaar.

Geven een gevoel van controle.

Voorspelbaarheid, daar houden je hersenen weer van.

Je weet, niet door rood rijden, want dat is gevaarlijk. Dat is nog eens een nuttige regel die je leven kan redden.

Levenslessen

Stel nu dat je de regel hebt “geleerd” dat je altijd hard moet werken. Die boodschap zat bij mij zo diep ingeprent dat ik me er jaren niet echt van bewust was. Hard werken is mijn oplossing voor alles. Het stamt uit mijn schooltijd, dat ik beter mijn best moest doen van mijn vader. Welke ouder zegt dat niet. Bij mij bleef het hangen.

Het werd een mantra die steeds groter groeide tot het veelkoppige monster dat mij de duisternis van een burn-out in trok.

Het heeft ook veel mooie ervaringen opgeleverd en heeft mijn waarden mede gevormd. Voor de generatie van mijn ouders was hard werken bittere noodzaak en de wereld zag er anders uit na de oorlog.

Voor mij leek er altijd wel een reden om hard te werken. In de jaren negentig werd het bijna een statussymbool uit het yuppie tijdperk om hard te werken. Het hoorde bij het beeld van succesvol, geslaagd en druk.  Het werd echter ook een manier om problemen op te lossen.

Ook innerlijke problemen. Relatieproblemen? Hard aan werken.

Onmogelijke werkopdracht? Harder werken.

Waardering en beloning moesten eerst verdiend worden.

Plezier is belangrijker

Inmiddels weet ik dat hard werken weliswaar leuk kan zijn maar voor iedereen is er een grens wanneer het nog zinvol is. Wanneer het een valkuil wordt. ik stond versteld toen ik eens een lijst opsomde van alle “regels” die ik had. En dat geldt niet alleen voor mij. Iedereen hanteert een set aan regels di onbewuste gedragspatronen zijn geworden. Wat ik nu doe? Ik kan nog steeds heel hard werken. Maar ik stel mezelf regelmatig de vraag of ik er plezier in heb, of het zinvol is en waarom ik doe. En ik let op mijn persoonlijke signalen die vertellen wanneer ik te lang doorga.

Welke regels heb jij in je leven geïnternaliseerd? Wat moet je, wat mag je niet? En welke invloed heeft dat gehad op de keuzes die je maakt in je werk, je liefde, je ouderschap? Wordt het niet eens tijd afscheid te nemen wanneer ze je belemmeren?

Je kunt nog steeds meedoen met de acceptatie 5-daagse waar dit thema ook aan bod komt. Schrijf je hierin.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *