Het enige waar je wel invloed op hebt

Er komt een man voorbij op een galopperend paard en hij lijkt een belangrijke bestemming te hebben.

Een andere man die aan de kant van de weg staat roept: “waar gaat u heen?”

En de eerste man antwoordt: “ik weet het niet, vraag het paard”.

 

Automatische reacties

Voor mij staat dit zenverhaal voor hoe makkelijk we rennen door het leven. Altijd maar vooruit met het risico ons persoonlijke doelen uit het oog te verliezen. De kleine dingen ontsnappen onze aandacht. Het zijn vaak juist de kleine dingen die je het gevoel geven dat je leeft. Dat je iets waardevols ervaart, ook als het maar een moment duurt.

 

Zonder het te beseffen schieten we in de meeste situaties met het grootste gemak in automatische reacties. Soms is het net of onze dagen een herhaling mijn van elkaar. Dezelfde mensen, dezelfde routes, dezelfde taken. Als er dan iets onverwachts gebeurt kan dat welkom zijn of juist ongewenst. Hoe reageer jij dan? Heb je nu geen tijd voor een praatje? Ben je met je volle aandacht aanwezig of alweer drie straten verder?

 

Alles heeft een doel

In de spaarzame tijd die we lijken te hebben willen we zo nuttig mogelijk bezig zijn. Alles heeft en doel, moet bijdragen tot een goed resultaat. We moeten beter, mooie, sneller, groter.

Zelfs wanneer we ontspannen zijn we altijd bezig: wandelen, sporten, tv kijken, winkelen. Als we een onverwacht moment vrij hebben vullen we dat snel weer op met bezigheden. Afleiding is welkom wanneer geen raad weten met ongemakkelijke gevoelens.

 

Acceptatie

Hoezeer we ons best doen, we hebben geen controle op de buitenwereld. We hebben niet eens controle over onze gedachten of emoties. Ze zijn er of je ze wilt hebben of niet.

Maar we kunnen wel ervoor kiezen uit automatische reacties te stappen.

 

Waarom zou je je reactie veranderen?

Automatische reacties op de wereld om je heen, op je eigen binnenwereld hebben je waarschijnlijk tot nu toe gediend. Waarom zou je dat willen veranderen?

Omdat die automatische reacties je vaker verwijderen van je waarden dan je denkt. Als je een liefdevolle ouder wilt zijn maar je wordt tot wanhoop gedreven door je wilskrachtige kind (alle leeftijden!) kan het een automatische reactie zijn om daar sterk een in te gaan, met alle gevolgen van een (conflict, verwijdering, terugtrekking).

 

Hoe vaak reageer je uit onmacht?

Hoe vaak leidt tot een gewenste uitkomst?

 

Je waarden eren

We weten dat we niet op alles invloed hebben. We handelen er alleen niet altijd naar doordat we snel in de doe-modus schieten. We lossen situaties op met ons hoofd omdat we een voorkeur hebben voor praktisch en rationeel.

Wil je je waarden eren, is het ook nodig dat je handelt vanuit je hart. Of je intuïtie als je dat woord liever gebruikt. Vanuit verbinding met jezelf, vanuit wie je echt bent zonder je angsten, zorgen, ego. Het is echter onmogelijk in verbinding te blijven als je het paard laat galopperen zonder bestemming.

Om die verbinding te maken moeten we doen wat heel moeilijk is: niet doen maar zijn.

 

We doen het niet meer vaak maar we zijn er heel goed in. Kinderen kunnen namelijk heel goed alleen maar zijn, opgaan in het moment: ineens stoppen met huppelen omdat je een mooie kever ziet.

Eindeloos een kruidje-roer-me-niet plagen.

Mindfulness beoefenen.

 

Accepteren dat je geen invloed hebt

Kijk of het je dan lukt op te merken welke automatische reactie zich aandient. Wat kan je ook doen?

Heb je wel invloed op de gebeurtenissen die zich voordoen? Zo niet, helpt stilstaan, zijn, mindfulness jou om te accepteren dat geen invloed hebt. De automatische reactie komt vaak voort uit het hoofd. Nu ben je dichter bij jezelf, je zijn. Nu is er ruimte voor erkenning dat je niet alles in de hand hebt. Da je niet perfect bent. Dat dat ook goed is.

 

Vergeef jezelf

Zelfcompassie gecombineerd met mindfulness helpt je accepteren. Helpt je jezelf te accepteren. Zoals je bent. Helpt accepteren dat je onvermijdelijk fouten zal maken. Helpt accepteren dat je je vroeg of laat slecht kan voelen, schuldig of beschaamd en dat toelaten zonder reserve.  Zonder verzet. Zonder dat het je automatische reactie bepaalt. Zodat je je waarden kunt leven en eren.

Je gaat dan ervaren dat ook dat maar een momentopname is.

Ook dat zal weer voorbij gaan.

Als wolken die aan de hemel voorbijdrijven.

Als herfstbladeren in de stroom.

Posted in:
Articles by
Published:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *